Επιστροφή

Ομιλία του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Γιώργου Χουλιαράκη στη Βουλή για το ασφαλιστικό-φορολογικό νομοσχέδιο

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πιθανότατα θα χρειαστώ λιγότερο χρόνο από τα δέκα λεπτά που μου δώσατε.
Πρέπει να πω ότι είμαι απογοητευμένος που η παρουσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι τόσο ισχνή.
Με αφορμή, λοιπόν, την κατάθεση των δύο πολύ σημαντικών σχεδίων νόμων, της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης και της μεταρρύθμισης της φορολογίας εισοδήματος, θα ήθελα να κάνω μια γενικότερη αναφορά στο πλαίσιο της δημοσιονομικής, της μακροοικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης όχι μόνο για το 2016, αλλά και για τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτό θα ήθελα η Αξιωματική Αντιπολίτευση να είναι εδώ να ακούσει.
Θέλω να θυμίσω, ότι προτεραιότητα της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ο απεγκλωβισμός της ελληνικής οικονομίας από την επιτροπεία των διεθνών οργανισμών -της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου- το συντομότερο δυνατό, η ανάκτηση βαθμών ελευθερίας στη χάραξη οικονομικής πολιτικής και εντέλει, η εθνική κυριαρχία.
Ο στόχος αυτός προϋποθέτει τη δυνατότητα της χώρας να δανείζεται ελεύθερα και με χαμηλά επιτόκια στις διεθνείς αγορές. Επιπλέον προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού, είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας του ελληνικού χρέους, των ελληνικών χρεογράφων, αλλά και γενικότερα της δημοσιονομικής πολιτικής και η εμπέδωση εμπιστοσύνης στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Και οι δύο προϋποθέσεις συνεπάγονται θετικά πρωτογενή ισοζύγια, συνεπάγονται -αν θέλετε- μικρούς πλεονασματικούς προϋπολογισμούς για τα επόμενα χρόνια.
Όμως, ακόμη και αν δεν υπήρχε αυτή η υποχρέωση, ακόμα και αν δεν υπήρχε αυτή η δέσμευση από την πλευρά της Κυβέρνησης να απεγκλωβίσει την ελληνική οικονομία από την επιτροπεία, η χώρα δεν θα μπορούσε παρά να παράγει θετικά πρωτογενή πλεονάσματα, πολύ απλά γιατί δεν μπορεί να δανειστεί.
Τα δυο σχέδια νόμου, λοιπόν, που έχουν κατατεθεί -και το ασφαλιστικό και το νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση της φορολογίας εισοδήματος- υπηρετούν τον στόχο των μικρών ρεαλιστικών πρωτογενών πλεονασμάτων για το 2016, αλλά και για τα επόμενα χρόνια.
Δεύτερον, προτεραιότητα της Κυβέρνησης δεν είναι απλώς ο απεγκλωβισμός της ελληνικής οικονομίας από την επιτροπεία -ένας στόχος ιδιαίτερα σημαντικός- ούτε απλώς η οικονομική ανάκαμψη μετά από μια πενταετία βαθιάς ύφεσης. Προτεραιότητα της Κυβέρνησης είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας με τρόπο κοινωνικά δίκαιο.
Θα ήθελα εδώ να σταθώ ιδιαίτερα στη μεταρρύθμιση της φορολογίας εισοδήματος και να τονίσω τρία σημεία. Το πρώτο σημείο είναι ότι η μεγάλη πλειονότητα των ελεύθερων επαγγελματιών θα πληρώνουν πολύ λιγότερο φόρο από ό,τι πλήρωναν μέχρι σήμερα. Η μεγάλη πλειονότητα του αγροτικού πληθυσμού δεν θα πληρώνει φόρο σε αντίθεση με ό,τι ισχύει σήμερα.

Η μεγάλη πλειονότητα -και εδώ περιλαμβάνω και τα μεσαία στρώματα που σήκωσαν ένα μεγάλο βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής την τελευταία πενταετία- θα πληρώνει ελάχιστα ή λιγότερο από ό,τι πλήρωνε μέχρι τώρα.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια φορολογική μεταρρύθμιση που συνδυάζει την καλύτερη δημοσιονομική απόδοση κατά 1,8 δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αποτελεσματικότητα, καταπολεμώντας τη φοροδιαφυγή.
Τρίτον, η μακροοικονομική πολιτική της Κυβέρνησης στηρίζεται σε μια, παρά τις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα ήπια δημοσιονομική πολιτική. Τα φορολογικά μέτρα που νομοθετούμε τώρα -και σε αυτά περιλαμβάνω και το ασφαλιστικό- έχουν ορίζοντα τριετίας. Νομοθετούνται τώρα και θα εφαρμοστούν σταδιακά σε βάθος τριετίας.
Αν, επομένως, υπολογίσετε αναλογικά την ετήσια επιβάρυνση των δημοσιονομικών αυτών μέτρων για κάθε νοικοκυριό, η επιβάρυνση αυτή είναι σημαντικά μικρότερη σε σχέση με  την επιβάρυνση που γνώρισε η ελληνική οικονομία την τελευταία πενταετία.

Θα ήθελα να πω δυο λόγια σχετικά με το επιχείρημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι το 2014 ήταν μία χρονιά ιδιαίτερα επιτυχής, να σχολιάσω αυτό το «success story»  και να πω πού θα βρισκόταν η ελληνική οικονομία το 2016, αλλά και τα δημόσια οικονομικά της χώρας το 2016, στο πλαίσιο του προγράμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Πράγματι, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι το 2014 η ελληνική οικονομία γνώρισε θετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης. Οι ρυθμοί μεγέθυνσης ήταν 0,75% σε ετήσια βάση.
Πρώτον, ο ρυθμός μεγέθυνσης –και αυτό η Αξιωματική Αντιπολίτευση πρέπει να το γνωρίζει καλά- που χρειάζεται για να ανακάμψει μία οικονομία με παραγωγικό κενό, αν θέλετε, σε τόσο μεγάλη ύφεση, όσο η ελληνική οικονομία το 2014, είναι μεγαλύτερο του 2%. Ένας ρυθμός μεγέθυνσης 0,75% είναι ιδιαίτερα αναιμικός, ιδιαίτερα ασθενής και δεν οδηγεί σε έξοδο από την ύφεση. Οδηγεί σε βάθεμα της ύφεσης. Εγώ, στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν θα ήμουν υπερήφανος για το 0,75% του 2014.
Δεύτερον, το 2014 η Αξιωματική Αντιπολίτευση πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 0,2%. Εμείς το 2015 πετύχαμε πλεόνασμα 0,7%, παρά την επιβράδυνση της οικονομίας. Θα σταθώ σ’ αυτό. Το 2015, στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος με βάση το πρόγραμμα, το πλαίσιο μακροοικονομικής πολιτικής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ήταν το 3%, δηλαδή 0,2% το 2014 ως πραγματικό αποτέλεσμα και στόχος του 3% το 2015. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι η οικονομία το 2015 θα πήγαινε όσο καλά προέβλεπε η Νέα Δημοκρατία το 2014, δηλαδή αν είχε ρυθμό μεγέθυνσης 2,8%, ακόμα και σ’ αυτήν την περίπτωση το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015 αυθόρμητα, μ’ αυτό που οι οικονομολόγοι λένε «tax buoyancy», θα έπιανε το 0,7%.
Υπάρχει, λοιπόν, ένα υπόλοιπο 2,3% του ΑΕΠ, δηλαδή κοντά στα 4 δισεκατομμύρια ευρώ, που η Νέα Δημοκρατία, προκειμένου να πιάσει το στόχο του 3% που είχε συμφωνήσει, θα το έκανε μέτρα, νέα δημοσιονομικά μέτρα. Μόνο για το 2015 θα ήταν 4 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα δημοσιονομικά μέτρα που περνάμε τώρα είναι 5,4 δισεκατομμύρια ευρώ για την επόμενη τριετία.
Τρίτο σημείο: Η Νέα Δημοκρατία ισχυρίζεται ότι αν ήταν αυτή κυβέρνηση ή όταν η ίδια γίνει κυβέρνηση, όπως περιμένει, το πρώτο πράγμα που θα κάνει θα είναι να μειώσει τη φορολογία. Κανείς δεν διαφωνεί ότι τα φορολογικά βάρη είναι ιδιαίτερα υψηλά και για τα νοικοκυριά και για τις επιχειρήσεις. Δεν μας λέει, όμως, η Νέα Δημοκρατία, τι θα κάνει μειώνοντας τη φορολογία. Θα παράγει ελλείμματα ή θα αποδομήσει περαιτέρω το κοινωνικό κράτος απ’ ό,τι έκανε την τελευταία πενταετία, την πενταετία 2010-2015;
Η εθνική λογιστική είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Όταν μειώνεις φόρους, είτε μειώνεις περαιτέρω το κοινωνικό κράτος, με τις συνέπειες που αυτό έχει, είτε παράγεις ελλείμματα, οδηγείς την οικονομία πίσω, χάνεις αξιοπιστία και παραμένεις σε επιτροπεία. Είναι ένα ερώτημα, στο οποίο η Νέα Δημοκρατία δεν έχει απαντήσει και πρέπει να απαντήσει.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω κάτι γι’ αυτό που λένε οι Βρετανοί «καθαρό γαλάζιο νερό». Να αναφερθώ δηλαδή, στη  βαθιά  διαφορά ανάμεσα στη δική μας Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση της Αριστεράς από τη μία και τη Νέα Δημοκρατία, τη συντηρητική παράταξη από την άλλη. Τη διαφορά αυτή θα την αποδώσω σε τρία βασικά σημεία. Το πρώτο σημείο είναι, ότι η δική μας προσπάθεια οικονομικής ανόρθωσης της χώρας γίνεται με τρόπο κοινωνικά δίκαιο. Το δεύτερο σημείο είναι ότι γίνεται με ρεαλιστικούς στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος και με πολύ ηπιότερη δημοσιονομική πολιτική. Η τρίτη μεγάλη διαφορά είναι, ότι τα οφέλη της οικονομικής ανάκαμψης των ετών 2016 –από το δεύτερο εξάμηνο του 2016- 2017 και 2018 η Νέα Δημοκρατία θα τα κάνει φοροαπαλλαγές αποδομώντας το κοινωνικό κράτος, ενώ εμείς θα τα επενδύσουμε κυρίως στην ανασυγκρότηση και στην επαναθεμελίωση του κοινωνικού κράτους, για να βγει η χώρα από την οικονομική κρίση όρθια  με τρόπο κοινωνικά δίκαιο .
Ευχαριστώ.