Επιστροφή

Ομιλία του Υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου στη Βουλή, κατά τη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό


Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, έχω μια απορία μετά από την ομιλία σας. Άκουσα όλα αυτά που θα αυξήσουμε. Είπατε δέκα, δώδεκα πράγματα. Πρέπει να ξέρετε ότι όλα αυτά ήταν στην πρόταση του Γιούνκερ που πήγαμε στο δημοψήφισμα. Έχω μία απορία: Εσείς είπατε «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα ή «ΟΧΙ»; Τι ψηφίσατε; «ΝΑΙ»; Δεν θέλατε; Δηλαδή, ψηφίσατε «ΝΑΙ» για να αυξηθούν οι μισθοί; Ψηφίσατε «ΝΑΙ» για να αυξηθούν οι συντάξεις; Αυτό μας λέτε;  Όλα ήταν στο πλάνο Γιούνκερ. Όλα αυτά που είπε ήταν στο σχέδιο Γιούνκερ. Και εσείς είπατε να ψηφίσουμε «ΝΑΙ». Ναι ή όχι; Μήπως έκανα λάθος και είπατε «ΟΧΙ»;
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι έχουμε έναν δύσκολο Προϋπολογισμό. Δεν πανηγυρίζει κανένας. Δεν είναι δύσκολος για τους λόγους που είπαν οι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ότι δηλαδή έχουμε το χειρότερο μνημόνιο απ’ όλα –γι’ αυτό θα πω κάτι αργότερα- ούτε επειδή είναι χειρότερος από το σχέδιο Γιούνκερ, όπως είπα μόλις τώρα. Είναι δύσκολος Προϋπολογισμός για το λόγο που είπε ο κ. Καραθανασόπουλος από το ΚΚΕ. Είναι δύσκολος γιατί έρχεται και συσσωρεύεται πάνω σε αυτό που ήταν πριν. Έτσι είπε ο κ. Καραθανασόπουλος και έχει δίκιο.
Τι είναι, όμως, αυτό που συσσωρεύεται πάνω του; Πού ήμασταν το 2012 ή το Γενάρη του 2014; Επειδή έχω ακούσει πάρα πολλά επιχειρήματα και επειδή τα έχουν πει όλοι οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες από τη Συμπολίτευση, πρέπει να σας βοηθήσω. Σύντροφοι και συντρόφισσες του ΣΥΡΙΖΑ, έχετε κουραστεί, καθώς τα έχετε πει αυτά τα επιχειρήματα τόσες φορές.
Όπως παλιά που λέγαμε με νούμερα τα ανέκδοτα, εγώ θα σας πω, για να μην κουράζεστε, τέσσερις αριθμούς και θα λέτε μόνο αυτούς τους τέσσερις αριθμούς. Είναι τρεις αριθμοί κι ένας τζόκερ. Είναι το 25, το 28, το 33 και το 50. Αυτούς τους αριθμούς θα λέτε από εδώ και πέρα. Το 25 είναι το ποσοστό που έπεσε το εθνικό εισόδημα στα πέντε χρόνια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Το 28 είναι η ανεργία. Το 33 είναι το ποσοστό του πληθυσμού που είτε βρίσκεται σε φτώχεια ή κινδυνεύει να βρεθεί σε καθεστώς φτώχειας.
Γι’ αυτό, όταν μας λέτε, κυρία Γεννηματά, ότι είμαστε ανάλγητοι, νομίζω ότι πρέπει να περάσουν πάρα πολλά χρόνια για να μας δώσετε αυτό το χαρακτηρισμό με αυτούς τους αριθμούς. Γι’ αυτό ερχόμαστε και στο τζόκερ. Ο τζόκερ είναι το 50, γιατί αυτές είναι οι ποσοστιαίες μονάδες που έχετε χάσει από τότε που ο δικομματισμός έπαιρνε πάνω από 80%.

Όπως λέει, μάλιστα, ο μεγάλος αθλητικός σχολιαστής Αντώνης Πανούτσος, οι Ιταλοί λένε για το ποδόσφαιρο και τα ποδοσφαιρικά αποτελέσματα ότι το σοβαρό αποτέλεσμα είναι το 1-0. Το 2-0 είναι λίγο υπερβολή να κουράζεσαι. Το 3-0 και πάνω είναι «αλά ιγγλέζε», δηλαδή όπως κάνουν οι Άγγλοι.
Εσείς που είστε της ιταλικής σχολής, μπορεί να λέτε έναν ή δύο αριθμούς. Θα μου επιτρέψετε εμένα που είμαι της αγγλικής σχολής, να λέω και τους τέσσερις αριθμούς, δηλαδή το 25, το 28, το 33 και το 50.
Και θα τους λέω όχι μόνο γι’ αυτό που έγινε στην κρίση, αλλά για το πώς φθάσαμε σ’ αυτήν την κρίση, για τα τριάντα πέντε χρόνια που χτίσαμε το πελατειακό κράτος, για τα τριάντα πέντε χρόνια που έγιναν οι κοινωνικές αδικίες, για τα τριάντα πέντε χρόνια που δεν υπήρχε αναπτυξιακό βιώσιμο μοντέλο και, βέβαια, για τα είκοσι χρόνια που φτιάξατε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση οι κεντροαριστεροί και οι κεντροδεξιοί, για να είναι τόσο περιοριστική στις πολιτικές.
Και επειδή αυτά τα επιχειρήματα τα έχω πει πολλές φορές και δεν θέλω να τα πω ξανά, να πω μόνο ένα καινούργιο επιχείρημα, γιατί τα τελευταία οκτώ χρόνια πριν από την κρίση έγινε μια “συμφωνία με τον διάβολο”. Εκεί που είχαμε τις διαρθρωτικές πολιτικές που μέσα από σχεδιασμό, μέσα από πολιτικές, μέσα από προτεραιότητες μπορούσε να έρθει η ανάπτυξη σε όλη τη Νότια Ευρώπη, είπατε, όλοι οι κεντροαριστεροί και όλοι οι κεντροδεξιοί στην Ευρώπη: «Να μην έχουμε αυτές τις διαρθρωτικές πολιτικές, να τις μειώσουμε και να έρθει το ιδιωτικό κεφάλαιο και οι τράπεζες, γιατί πιστεύουμε στην φιλελευθεροποίηση των τραπεζών». Έτσι έγινε μεγάλη η κρίση, όταν ήρθαν αυτά τα χρήματα. Και όταν μετά ήρθε η κρίση, φύγανε αυτά τα χρήματα.
Επιστρέφω τώρα στη φορολογία, γιατί ακούσαμε πάρα πολλά, όπως «φόροι», «φόροι», «φόροι», «φόροι παντού», «ποτέ δεν έχει ξαναγίνει αυτό». Τι κάνει, όπως μπορούμε να δούμε στη σελίδα είκοσι τέσσερα, ο Προϋπολογισμός; Αυξάνει τους φόρους λίγο πάνω από τα 2 δισεκατομμύρια, στα 2,67 δισεκατομμύρια ευρώ. Πώς συγκρίνεται με αυτό που έγινε πριν;
Πάω στο πρώτο μνημόνιο, στον προϋπολογισμό του 2011, όπου είχαμε να αντιμετωπίσουμε μία αύξηση των φορολογικών εσόδων 4 δισ. ευρώ.
Μετά, στο δεύτερο μνημόνιο, η αλήθεια είναι ότι αυξήθηκαν οι φόροι πάρα πολύ λίγο. Η αλήθεια δεν είναι πάντα από τη μία μεριά και το δέχομαι. Όμως, είχαμε μείωση μισθών 1,7 δισ. και μείωση συντάξεων 3 δισ., δηλαδή στο σύνολο 4,7 δισ., όταν στον Προϋπολογισμό -στη σελίδα εβδομήντα επτά- του 2016 είναι 357 εκατομμύρια ο αντίστοιχος αριθμός, ένα δέκατο αυτού που έλεγε για το 2013. Το χειρότερο μνημόνιο δεν το λες!
Όμως, πού βρισκόμαστε σχετικά με αυτό που υπάρχει στην Ευρώπη; Να το δούμε συγκριτικά. Τα στοιχεία του Προϋπολογισμού λένε ότι στο σύνολο άμεσων και έμμεσων φόρων εμείς έχουμε φτάσει στο 25,7% του ΑΕΠ. Τι ισχύει στην Ευρώπη; Φαντάζομαι, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, με αυτά που ακούσατε για τη φορολογική μας πολιτική, θα θεωρείτε ότι Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει 5% λιγότερο, 10%, 15%; Το 15% ίσως να είναι μία υπερβολή. Όμως, θα είναι πολύ λιγότερο αφού έχει γίνει αυτή η φοροεπιδρομή, αυτοί οι «φόροι», οι «φόροι», «φόροι».
Τι λένε τα στοιχεία λοιπόν; Ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έχω, είναι: Άμεσοι φόροι 13,2%. Έμμεσοι φόροι 13,5%. Το σύνολο στο μέσο όρο στην Ευρώπη είναι 26,7%. Πόσο είμαστε πιο ψηλά από τον μέσο όρο; Είμαστε μείον 1%. Έχουμε λιγότερο μέσο όρο φορολογία από ό,τι υπάρχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι η αλήθεια! 
Και τι σημαίνει αυτό;  Σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα;  Αυτό που είπα σημαίνει ότι δεν έχουμε πρόβλημα; Ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τη φορολογία, ότι τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα δεν υποφέρουν; Βεβαίως και δεν σημαίνει αυτό! 
Και γι’ αυτό πρέπει να ασχοληθεί αυτή η Κυβέρνηση πρωτίστως με την αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Και γι’ αυτό ακούσατε όλους τους αριθμούς από τον Τρύφωνα  Αλεξιάδη: γιατί γίνεται,  και σε πόσο  βάθος γίνεται. Να δώσω μόνο ένα παράδειγμα: Στα νησιά φέτος πήραμε περισσότερο από το ΦΠΑ από τον προηγούμενο χρόνο και τον προ-προηγούμενο χρόνο. Και έχει αυξηθεί η εισπραξιμότητα. Γι’ αυτό παίρνουμε και μέτρα που έχουν την καλή αναδιανομή του εισοδήματος. Και επιλέξαμε στο φόρο αλληλεγγύης αυτοί που παίρνουν  κάτω από 30.000 να πληρώνουν λιγότερο και αυτοί που παίρνουν  πάνω από 30.000  να πληρώνουν περισσότερο.
Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε μια συζήτηση για τη φορολογία. Δεν είναι στη θέση μας να είναι προτεραιότητα η μείωση της φορολογίας, γιατί στην κρίση και στο κάτω μέρος της κρίσης όλοι σχεδόν οι οικονομολόγοι λένε ότι αν έχεις ένα ευρώ, καλύτερα να πάει στις επενδύσεις παρά στη μείωση των φόρων. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι αυτό που σας είπα: αναδιάρθρωση των φόρων και  διεύρυνση της φορολογικής βάσης.
Μπορώ να μιλήσω και από τη μεριά των δαπανών, γι’ αυτά που προσπαθούμε να κάνουμε για να είναι πιο καλή η ανακατανομή του εισοδήματος, για την αύξηση του κοινωνικού προϋπολογισμού κατά 823 εκατομμύρια, για την επανεκκίνηση της χρηματοδότησης των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κράτους στην Υγεία, την Πρόνοια, την κοινωνική ασφάλιση, για την αύξηση της επιχορήγησης των νοσοκομείων κατά 300 εκατομμύρια και της Επιτροπής Προμηθειών κατά 36 εκατομμύρια.
Ακούστηκε ότι το 2% και 6% αύξηση που υπάρχει στις ασφαλιστικές εισφορές, δεν πάνε στην Υγεία. Λάθος! Από αυτή την αύξηση, 320 εκατομμύρια πήγαν στην Υγεία το 2015 και για το 2016 το μέτρο υπολογίζεται να αποδώσει 700 εκατομμύρια. Από αυτά, το 57%, δηλαδή 300 εκατομμύρια, πάνε στον ΕΟΠΥΥ και 100 εκατομμύρια πάνε στο ΙΚΑ.
Αυτές είναι οι προσπάθειες που γίνονται μέσα σ’ αυτούς τους δύσκολους περιορισμούς που έχουμε.
Επιτρέψτε μου να γυρίσω στον οδικό χάρτη που έχουμε για να ξεφύγουμε από την κρίση,–για τον οποίο σας έχω μιλήσει πολλές φορές:  για την η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών , το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, το χρέος.
Για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μίλησε πολύ ο Αντιπρόεδρος κ. Γιάννης Δραγασάκης. Άρα, δεν θα αναφερθώ ξανά στα μεγάλα επιχειρήματα σχετικά με το ποιος φταίει, ποιος φταίει για το «bank run». Όλα αυτά έχουν συζητηθεί. Νομίζω ότι τα επιχειρήματα έχουν ακουστεί.
Πρέπει να σας πω ένα επιχείρημα που δεν έχει ακουστεί, σχετικά με αυτό που λέτε, δηλαδή με το πόσο μειώθηκε η τιμή των μετοχών. Ένα από τα προβλήματα που είχαμε ήταν τα 25 δισεκατομμύρια που άφησε το ESM για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι μεγάλη επιτυχία μας το γεγονός ότι θα χρειαστούμε μόνο 5 δισεκατομμύρια και κάτι.
Όμως, όταν έλεγαν ότι θα χρειαστούν 25 δισεκατομμύρια, όταν το ΔΝΤ και άλλοι θεσμοί έλεγαν ότι είναι μεγάλος αριθμός, όταν υπήρχε και η εσωτερική βοήθεια που έλεγε ότι το πρόβλημα των τραπεζών είναι μεγάλο και θα χρειαστεί μεγάλο ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση, δεν καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο πρόβλημα υπήρξε αυτό για τις τράπεζες και γι’ αυτό τις τελευταίες μέρες και τον τελευταίο μήνα έπεσαν οι τιμές των μετοχών; Γιατί έπεσαν οι τιμές των μετοχών; Γιατί όταν λες ότι ίσως χρειαστούν 25 δισεκατομμύρια και το μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών είναι 27 δισεκατομμύρια, τότε είναι επόμενο οι επενδυτές να θεωρούν ότι οι τράπεζες δεν έχουν μεγάλη αξία.
Πάμε τώρα και στο άλλο ερώτημα που αφορά τις προνομιούχες μετοχές και το ερώτημα που έθεσα στον κ. Θεοχάρη. Ο χρόνος που είχε για το κουίζ τελείωσε. Δεν είχαμε τη σωστή απάντηση!
Η ερώτηση ήταν τι έπρεπε να κάνουμε με τις προνομιούχες μετοχές, όταν κάναμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είχα πει στον κ. Θεοχάρη ότι αν λέγαμε ότι θα ήταν η τιμή που θα έβγαινε -αυτό που βγήκε- από το βιβλίο προσφορών, δεν θα έμπαιναν επενδυτές. Αν πηγαίναμε με αυτό που έλεγε ο νόμος –και ο νόμος λέει ότι αν μετατρέψεις τις μετοχές, πρέπει να τις κάνεις στην τιμή, στο μέσο όρο των δώδεκα μηνών-, θα χάναμε πάρα πολλά χρήματα. Και γι’ αυτό αποφασίσαμε να μην τις μετατρέψουμε και να μπουν στο «bail in». Έτσι, έχουμε το μεγάλο ευτύχημα να μην χρειάζεται «bail in» στη Eurobank και να χρειάζεται μόνο στην Εθνική Τράπεζα.
Ξέρετε πόσο κερδίσαμε, κύριε Θεοχάρη –τον τελικό αριθμό- μη κάνοντας αυτό που είπατε; Κερδίσαμε 1,3 δισεκατομμύρια! Κερδίσαμε 1,3 δισεκατομμύρια γιατί δεν κάναμε αυτό που μας προτείνατε!
Έρχομαι τώρα στον αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών, για τον οποίο σας απάντησε ο κ. Γιάννης Δραγασάκης. Επειδή, όμως, το ανέφερε ξανά ο κύριος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, να σας το πω ξανά κι εγώ για να μπορεί να γίνει διάλογος. Ας πάρουμε μια τράπεζα. Ας δούμε, για παράδειγμα, τη μετοχική σύνθεση της Τράπεζας Πειραιώς μετά από την ανακεφαλαιοποίηση: Έλληνες μέτοχοι 39,7%, EBRD και IFC 3,4%, ξένοι θεσμικοί 30,4%, ΤΧΣ 26,4%. Να το πούμε τώρα σε όρους πατριωτικούς; Ελληνική συμμετοχή 66,4%. Συμμετοχή ξένων 33,5%.
Το 33,5% έχει μέσα και το EBRD και το IFC, που φαντάζομαι ότι το θέλετε, γιατί είναι μακροπρόθεσμοι επενδυτές που θέλουν να υποστηρίξουν την οικονομία μακροπρόθεσμα. Άρα και αυτό το επιχείρημα δεν στέκει.
Και, τέλος, το επιχείρημα πως ό,τι και να είναι οι μετοχές του ΤΧΣ κρατάμε και το δικαίωμα του βέτο. Τι είναι αυτό το δικαίωμα του βέτο, που μπορείς να το έχεις και με μία μετοχή και το έχουμε και στις τέσσερις; Είναι ότι ο εκπρόσωπος του ΤΧΣ στο Διοικητικό Συμβούλιο έχει δικαίωμα να ασκήσει βέτο στις αποφάσεις που αφορούν την αύξηση ή τη μείωση του μετοχικού κεφαλαίου, αποφάσεις για συγχώνευση ή για πώληση θυγατρικών της. Μπορεί να ασκήσει βέτο σε κάθε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, εφόσον κρίνει ότι με αυτή μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο τα συμφέροντα των καταθετών ή να επηρεαστεί η ρευστότητα, η φερεγγυότητα της τράπεζας και γενικά η συνετή και εύρυθμη λειτουργία της. Και πολλά άλλα μπορεί να κάνει με αυτό το βέτο.
Άρα, η ιδέα ότι δεν έχουμε κανέναν έλεγχο των τραπεζών, καταρρίπτεται και αυτή.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, πάμε πίσω στον οδικό χάρτη. Είπαμε από την αρχή γι’ αυτήν τη Συμφωνία ότι θα χωρίσουμε την πολιτική της Κυβέρνησης ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ σε τρία κομμάτια: Τα συμφωνηθέντα, αυτά που έχουν «παρκαριστεί» από το καλοκαίρι και είναι για διαπραγμάτευση και το παράλληλο πρόγραμμα. Επιτρέψτε μου λίγες κουβέντες για κάθε κομμάτι:
Για τα συμφωνηθέντα, παρόλο που τα έχουμε συμφωνήσει, έχουμε διαπραγματευθεί σχεδόν σε όλα βελτίωση. Για τα φαρμακεία, όπως σας είπαν πολλοί ομιλητές, θα υπάρχει φαρμακοποιός. Δεν υπήρχε αυτό! Η μείωση των τιμών των γενοσήμων θα γίνει σταδιακά. Δεν υπήρχε αυτό! Γι’ αυτά που είπατε, κύριε Πρόεδρε, για το πετρέλαιο, θα γίνει σταδιακά. Δεν υπήρχε αυτό στο πλάνο Γιούνκερ, όπως  δεν υπήρχε σταδιακά και η μείωση του ΕΚΑΣ. Έπρεπε αμέσως να μειωθεί. Αυτό κάναμε στα συμφωνηθέντα.
Τώρα, φθάνουμε σε αυτά που «παρκάραμε». Στην προηγούμενη συζήτηση ήρθε ο «νόμος Κατσέλη». Υποστηρίξαμε ότι θα υπάρχει προστασία γι’ αυτούς που έχουν εισόδημα 35.000 και κάτω και αυτούς που έχουν σπίτια 230.000 ευρώ. Και λέτε εσείς την έξυπνη ατάκα, ότι εμείς από το «κανένα σπίτι στα χέρια του τραπεζίτη», πήγαμε στο «κανένα σπίτι στα χέρια του ιδιοκτήτη.»
Δεν μου λέτε, οι μόνοι ιδιοκτήτες που σας ενδιαφέρουν είναι αυτοί που έχουν εισόδημα πάνω από 35.000 και σπίτια πάνω από 300.000 ευρώ; Αυτοί είναι οι ιδιοκτήτες;  Και να σας κάνω και άλλη μία ερώτηση, που σας έκανε ο Πάνος Σκουρλέτης χθες. Την ερχόμενη εβδομάδα θα κάνουμε διαπραγμάτευση για τον ΑΔΜΗΕ, που όπως θυμάστε από τη Συμφωνία έχουμε δύο επιλογές: Ή να δεχθούμε την ιδιωτικοποίηση ή να φέρουμε ένα σχέδιο για τον ΑΔΜΗΕ που τον κρατάει στο δημόσιο χώρο, αλλά αυξάνει τον ανταγωνισμό. Εσείς θα επιμένετε στη μικρή ΔΕΗ ή θα μας υποστηρίξετε σε αυτή τη διαπραγμάτευση; Να διαπραγματευθούμε για το δημόσιο χαρακτήρα του ΑΔΜΗΕ; Γιατί σας ρώτησε ο κ. Σκουρλέτης και δεν απαντήσατε! Και ακόμα δεν ακούω τίποτα. Να τον ιδιωτικοποιήσουμε; Μικρή ΔΕΗ; Για να ξέρουμε τι λέμε...
Και θα μπορούσα να πω για πολλά άλλα πράγματα που διαπραγματευόμαστε. ...
Πάμε τώρα στο παράλληλο πρόγραμμα. Θα σας πω τώρα μερικά πράγματα που είναι στο παράλληλο πρόγραμμα και μετά θα κάνω μία πρόταση στον Πρωθυπουργό. Στο παράλληλο πρόγραμμα στην Υγεία έχουμε τη μεταρρύθμιση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με βάση τις αρχές της καθολικότητας, της ισοτιμίας και της αποτελεσματικότητας. Έχουμε τη μεταρρύθμιση στη διοίκηση του συστήματος με διαφανή διακυβέρνηση και την αναβάθμιση των πληροφορικών συστημάτων, την αναμόρφωση του συστήματος προμηθειών και άλλα πολλά.
Στην παιδεία έχουμε δεσμευθεί στη λήψη όλων εκείνων των μέτρων που θα ελαχιστοποιήσουν τα προβλήματα έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς και που θα αντιμετωπίσουν υφιστάμενες δυσλειτουργίες σε ΑΕΙ και σε ερευνητικά κέντρα, στην ολοκλήρωση του εθνικού και κοινωνικού διαλόγου για την παιδεία, επιδιώκοντας να προκύψει ένα πλαίσιο προτάσεων οι οποίες να έχουν την ευρύτερη δυνατή συναίνεση των κομμάτων και των εμπλεκόμενων φορέων, στη ριζική αναδιάταξη των διαδικασιών εισαγωγής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο με στόχο την παροχή πρόσβασης στη μόρφωση για πολύ περισσότερους πολίτες και την ταυτόχρονη δημιουργία πολλών νέων θέσεων διδασκαλίας για νέους επιστήμονες.
Δεν έχω τον χρόνο να πω για το εναλλακτικό πρόγραμμα που έχουμε για τον δημόσιο τομέα, για τη διαφθορά, για την επέκταση της φορολογικής βάσης.
Η πρόταση μου, κύριε Πρωθυπουργέ, Αλέξη, είναι η εξής: Όπως έχουμε προαπαιτούμενα για τη συμφωνία, να θέσουμε σε όλους τους Υπουργούς το δικό μας παράλληλο πρόγραμμα προαπαιτούμενων. Οπότε ο Ξανθός θα πρέπει να ξέρει πότε θα φέρει νομοσχέδιο για την υγεία, ο Φίλης πότε θα φέρει νομοσχέδιο για την παιδεία. Αυτό θα είναι το δικό μας πρόγραμμα, που όταν  φύγουμε, θα είμαστε όλοι και όλες περήφανοι γιατί το τελειώσαμε.

Θα ήθελα να αναφερθώ τώρα στο χρέος. Για το χρέος έχω μιλήσει πάρα πολλές φορές. Ένα πρέπει να πω και δεν θα ξαναμπώ και στην αντιπαράθεση με το ΠΑΣΟΚ και αν…  [ειναι] καλό ή όχι.
Ένα χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε μια συμφωνία, όπου οι επενδυτές και όσοι θέλουν να καταναλώσουν, να αποταμιεύσουν, να επενδύσουν στην Ελλάδα θα ξέρουν ότι υπάρχει μία λύση για πέντε-δέκα χρόνια. Γιατί αν δοθεί λύση που είναι μόνο για δύο χρόνια, θα υπάρχουν επενδύσεις μόνο για δύο χρόνια και θα γυρίσουμε στον παλιό φαύλο κύκλο, που δεν θα υπάρχει τόσο μεγάλη ανάπτυξη και αν δεν υπάρχει τόσο μεγάλη ανάπτυξη, δεν θα είμαστε κοντά στους στόχους και θα ξαναρχίσει ο ίδιος φαύλος κύκλος . Αλλά πρέπει να ξέρετε, όχι μόνο ότι θα διαπραγματευτούμε γι’ αυτό το χρέος, αλλά διαπραγματευόμαστε και συζητάμε μαζί με τους Ευρωπαίους για μια διαφορετική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική, γιατί έχουν καταλάβει πολλοί στην Ευρώπη πως όταν οι βόρειες χώρες έχουν χαμηλά επιτόκια και δεν έχουν δημοσιονομικά προβλήματα, είναι τρέλα να μην επενδύουν και να μην αυξάνουν τους μισθούς για να βοηθήσουν τις χώρες του Νότου. Είναι τρέλα να μην έχεις έναν μεγάλο προϋπολογισμό, όπως έχουν όλες οι άλλες νομισματικές ενώσεις.
Γιατί είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορεί να γίνει αυτή η αλλαγή; Γιατί βλέπουμε πόσοι και πόσες αλλάζουν. Βλέπουμε τι γίνεται στην Πορτογαλία και βλέπουμε εκτός της Ελλάδας τι αλλαγές γίνονται στη σοσιαλδημοκρατία. Και βλέπουμε ότι στη μεγάλη συζήτηση για τους πρόσφυγες αυτήν την αλληλεγγύη που δείξαμε πόσο σημαντική είναι- γιατί η αλληλεγγύη είναι ένα προϊόν, ένα αγαθό που όσο πιο πολύ το χρησιμοποιείς τόσο πιο χρήσιμο είναι. Έχουμε μεγάλες ελπίδες ότι εμείς που δείξαμε αλληλεγγύη εδώ, αυτή η αλληλεγγύη θα πάει και στα οικονομικά ζητήματα.
Τελείωσα την ομιλία μου με την αλληλεγγύη, ακριβώς γιατί είναι στο κέντρο των αριστερών αξιών, μαζί με τη συλλογικότητα, το συνεργατισμό και τη δημοκρατία, γιατί είχαμε είκοσι-τριάντα χρόνια όπου κυβερνούσαν η ιδιοτέλεια, ο ανταγωνισμός και η τεχνοκρατία. Ξέραμε ότι δεν θα δουλέψει και δεν δούλεψε αυτό. Θεωρούμε ότι μπορούμε να χαράξουμε έναν καινούργιο δρόμο, όπου αυτές οι αξίες είναι στο κέντρο της πολιτικής.
Ξέρουμε ότι πρέπει αυτές οι ιδέες να μην είναι, κύριε Κρεμαστινέ, μόνο για τα πανεπιστήμια. Αν οι δικές μας οι ιδέες ή της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας ή της Αριστεράς είναι μόνο για τα αμφιθέατρα, γιατί εσείς και εγώ να είμαστε στην πολιτική και να μην τους αφήσουμε να κυβερνάνε με τις δικές τους αξίες;
Είναι ώρα να σηκωθούν όσοι πιστεύουν στο κοινωνικό κράτος. Όσοι πιστεύουν σε μια διαφορετική πολιτική είναι ώρα να σηκωθούν και να μετρηθούν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.