Επιστροφή

Ομιλία του Υφυπουργού Οικονομικών, αρμόδιου για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, κ. Γιώργου Ζαββού, στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής

 

Νομίζω ότι από τη συζήτηση την οποία είχαμε, έχει προκύψει από όλες τις πλευρές ότι  υπάρχει μια σύγκλιση απόψεων, ότι τα δύο αυτά νομοσχέδια, τα οποία φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή η Κυβέρνηση, αποτελούν προσαρμογές σημαντικές της ελληνικής νομοθεσίας στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και είναι τεράστιας σημασίας για τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και για την προστασία των καταθέσεων και του πολίτη.

Από τη μια μεριά ακούσαμε τον προλαλήσαντα να λέει, ότι φέρνουμε συνεχώς  διατάξεις και νομοσχέδια προς ψήφιση δουλεύοντας νύχτα μέρα που είναι αλήθεια. Από την άλλη μεριά βέβαια ακούσαμε, ότι καθυστερούμε πολύ, δηλαδή κάποιες εβδομάδες, και αυτή η καθυστέρηση συνδυάστηκε με διάφορες θεωρίες συνωμοσίας, δηλαδή ότι καθυστερούμε για να δημιουργηθούν άλλες καταστάσεις δύστοκες.

Δεν ισχύει τίποτα από αυτά.

Ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο, σαν αυτό που φέρνουμε, απαιτεί και προϋποθέτει την αναγκαία μελέτη, διαβούλευση και εκπόνηση  των διατάξεων με την σημασία που έχουν.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως όλους αυτούς οι οποίοι συνεργάστηκαν και ιδιαίτερα τις Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών και του Γραφείου μου και όλους όσους συνεργάστηκαν, ώστε να έχουμε αυτά τα δύο άρτια νομοσχέδια προς συζήτηση.

Κύριε Πρόεδρε, θα συνοψίσω σε τρεις βασικές κατηγορίες τις παρατηρήσεις μου.

Πρώτες θα είναι μερικές γενικές παρατηρήσεις για να δούμε πού εντάσσονται ακριβώς αυτά τα δύο νομοσχέδια, τα οποία, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, πρόκειται για νομοσχέδια εξαιρετικά τεχνικά, παρόλα αυτά, όμως, τεράστιας οικονομικής και πολιτικής σημασίας.

Δεύτερον, θα εστιαστώ σε ορισμένες και μόνο επιλεκτικά διατάξεις και των δύο αυτών νομοσχεδίων και, τρίτον, θα προσπαθήσω να απαντήσω σε κάποιες από τις ερωτήσεις τις οποίες έθεσαν οι αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές.

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΝΩΣΗ : ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ

Σε αυτή την κρίση της πανδημίας, η οποία έπληξε την ευρωπαϊκή οικονομία, οι τράπεζες δεν είναι το μέρος του προβλήματος. Το ξέρουμε πολύ καλά και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά από την προηγούμενη κρίση του 2008 - 2009.

Αν οι τράπεζες αυτή τη φορά δεν είναι μέρος του προβλήματος είναι ακριβώς, γιατί υπήρξαν σημαντικά νομοσχέδια, νόμοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υιοθέτησε και η Ελλάδα, που ενίσχυσαν τον τραπεζικό τομέα και τον έκαναν πολύ ανθεκτικότερο στις κρίσεις. Κρίσεις, τις οποίες, όπως είπε και ο εκπρόσωπος του Κ.Κ.Ε., σίγουρα έχουμε και θα έχουμε για πάντα. Για τον λόγο αυτό, θωρακίζουμε τις τράπεζες και το τραπεζικό σύστημα με καλύτερους κανόνες, με καλύτερη εποπτεία, ώστε αυτές οι κρίσεις να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο οδυνηρές. Είναι λίγο πολύ σαν τους σεισμός που ξέρουμε, ότι θα έρχονται  κατά καιρούς, γι’ αυτό έχουμε κάνει αντισεισμικές κατασκευές μεγάλης αντοχής. Το ίδιο γίνεται και στο τραπεζικό σύστημα.

Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι η κρίση δεν χτύπησε τις τράπεζες, γιατί υπήρξε μια πολύ σημαντική πολιτική από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με παροχή ρευστότητας σε όλη την ευρωπαϊκή οικονομία.

Το τρίτο ήταν ότι υπήρξε σημαντική δημοσιονομική παρέμβαση, η οποία έρχεται με ενωσιακούς πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η κρίση της ευρωζώνης, του 2008-2009, ήταν κατά κύριο λόγο κρίση τραπεζικού συστήματος εκτός Ελλάδος. Κρίση τραπεζικού συστήματος, γιατί, πράγματι, δεν υπήρξε από τον καιρό του Μάαστριχτ, η αναγκαία εκείνη θεσμική και εποπτική υποδομή σε ευρωπαϊκό συστημικό επίπεδο, η οποία θα διασφάλιζε εγκαίρως το τραπεζικό σύστημα. Αυτό ακριβώς το κενό ήρθε να καλύψει η πρωτοβουλία γύρω στο 2012, για τη λεγόμενη ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση, η οποία, όπως ξέρουμε πολύ καλά έχει τρεις βασικούς πυλώνες.

Ο πρώτος είναι η Ενιαία Ευρωπαϊκή Εποπτεία στην Κεντρική Τράπεζα, ο λεγόμενος SSM, ο οποίος λειτουργεί ως επόπτης των συστημικών τραπεζών και αφήνει στις εθνικές αρχές, όπως και στην Τράπεζα της Ελλάδος την αρμοδιότητα να εποπτεύσουν τις μη συστημικές τράπεζες.

Το δεύτερο είναι ότι δημιουργήθηκε μία Ενιαία Εποπτική Αρχή Εξυγίανσης, το Single Resolution Board (SRB), και αυτό στις Βρυξέλλες, όπου επιλαμβάνεται των θεμάτων που αφορούν την εξυγίανση των συστημικών τραπεζών, αλλά υπάρχουν και σε εθνικό επίπεδο αρχές εξυγίανσης, όπως είναι η Αρχή Εξυγίανσης στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Ο τρίτος είναι ο πυλώνας, ο οποίος είναι ακόμα υπό κατασκευή. Είναι ο πυλώνας ενός ενιαίου ευρωπαϊκού συστήματος εγγυήσεων. Η ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση, όμως, δεν δημιουργήθηκε  το 2012 αλλά ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Αρχίζει με την υιοθέτηση της δεύτερης τραπεζικής Οδηγίας ήδη από το 1992, η οποία αποτελεί τη βάση, το μεγάλο αρμό του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, και δίνει τη δυνατότητα στις τράπεζες να κινηθούν ελεύθερα μέσα σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια.

Με άλλα λόγια, μία τράπεζα, η οποία έχει την ενιαία άδεια, το ενιαίο ευρωπαϊκό διαβατήριο, που είναι εγκατεστημένη στην Ελλάδα, μπορεί κάλλιστα, χωρίς εμπόδια, να παράσχει τις υπηρεσίες της και να εγκατασταθεί σε οπουδήποτε άλλο κράτος μέλος. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να υπάρχουν ενιαίοι κανόνες. Είναι ακριβώς αυτό στο οποίο αναφερθήκατε, το λεγόμενο Ενιαίο Εγχειρίδιο Κανόνων, το Single Rulebook, που είναι πολύ σημαντικό, και μέρος αυτού του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Εγχειριδίου αποτελεί και το νομοσχέδιο για το οποίο μιλάμε.

Με άλλα λόγια, αυτή τη στιγμή υπάρχει ο  ενιαίος  εποπτικός μηχανισμός, ο οποίος χορηγεί άδειες, εποπτεύει και εφαρμόζει ενιαίους κανόνες για όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια. Είναι ακριβώς αυτή η δουλειά που κάνουμε σήμερα. Με άλλα λόγια, έχουμε τη δυνατότητα να μεταφέρουμε στην ελληνική έννομη τάξη αυτά τα δύο πολύ σημαντικά νομοθετήματα  του ευρωπαϊκού ενιαίου εγχειριδίου. Θα ήθελα να σημειώσω και κάτι άλλο, ότι η διαδικασία αυτή ξεκινάει πολλές φορές σε διεθνές επίπεδο. Οι λεγόμενοι κανόνες της Βασιλείας προέρχονται από διεργασίες που συντελούνται από κεντρικές τράπεζες στη Βασιλεία, που έχει ξεκινήσει δεκαετίες πριν, και οι οποίες στο τέλος καταλήγουν σε μια μορφή συμφωνιών όχι νομικά δεσμευτικών κανόνων, αλλά κανόνων τους οποίους εφαρμόζει η κάθε χώρα ή η κάθε ένωση, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία, και προσπαθούν κατάλληλα να τις προσαρμόσουν στην έννομη τάξη τους.

Θέλω να πω ότι οι διεθνείς αυτοί κανόνες δεν είναι νομικά δεσμευτικοί και δεν φέρουν την υποχρέωση εφαρμογής, όπως αυτή που έχουμε εμείς στο ευρωπαϊκό δίκαιο, στο οποίο υιοθετούμε τις διεθνείς συμφωνίες αυτές στη νομοθεσία είτε μέσω Οδηγιών, -οι οποίες αφήνουν διακριτική ευχέρεια στα κράτη μέλη όπως εμάς να προσθέσουμε αν θελήσουμε και μερικά πράγματα παραπάνω-, ή Κανονισμών, οι οποίοι έχουν άμεση εφαρμογή.

ΤΑ ΥΠΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ

Τώρα περνάω πιο συγκεκριμένα κύριε Πρόεδρε, στις διατάξεις που αφορούν το νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της Οδηγίας για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Πρόκειται για θεμελιακό νομοθέτημα του οποίου η πέμπτη προσαρμογή, η λεγόμενη CRD-V, είναι μία πρόσθεση σημαντικών διατάξεων πάνω σε ένα νομοσχέδιο, στο οποίο, όπως αντιλαμβάνεστε, έχουν προηγηθεί τουλάχιστον τέσσερις προηγούμενες τροποποιήσεις. Πρόκειται για ένα ακρογωνιαίο λίθο της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης, και το κύριο μήνυμα είναι ότι με αυτό το νομοσχέδιο ενισχύεται ακόμα περισσότερο το τραπεζικό σύστημα, η ανθεκτικότητά του, ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται καλύτερα οποιουσδήποτε οικονομικούς κλυδωνισμούς και ενισχύονται οι τράπεζες για να μπορέσουν να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν ακόμα καλύτερα την πραγματική οικονομία.

Με αυτό το νομοσχέδιο ορίζεται αυτή τη στιγμή η διαδικασία με την οποία τα εποπτικά κεφάλαια, που οφείλει να διαθέτει κάθε τράπεζα, πρέπει να είναι επαρκή για να αντιμετωπίζει κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από τις δικές της επενδυτικές επιλογές, και πρέπει να έχει αυτά τα κεφάλαια ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται κυρίως σε περιόδους στις οποίες υπάρχουν σημαντικές συστημικές κρίσεις. Άρα το νομοσχέδιο, το οποίο φέρνει το Υπουργείο και η Κυβέρνηση προς ψήφιση, έχει μια σειρά σημαντικών τροποποιήσεων και συμπληρώσεων στις ρυθμίσεις της προηγούμενης Οδηγίας.

Πιο συγκεκριμένα, εδώ θα ήθελα να επισημάνω μια σειρά διατάξεων που πρώτον, αφορούν τη διαδικασία έγκρισης και άμεσες εποπτικές εξουσίες σε ορισμένες εταιρείες συμμετοχών, που πρέπει να γίνονται βάσει ενοποιημένης εποπτείας. Ένα δεύτερο θέμα και πολύ σημαντικό είναι το θέμα των Ομίλων τρίτων χωρών, οι οποίοι υποχρεούνται στην ευρωπαϊκή επικράτεια να εγκαταστήσουν ενδιάμεση μητρική εταιρεία, ώστε να παρακολουθούνται καλύτερα οι δραστηριότητές τους και ειδικά, δίνεται αυτή η εξουσία στις κατά τόπον επιφορτισμένες για την εποπτεία εποπτικές αρχές.

Μια άλλη διάταξη αφορά την υποχρέωση των υποκαταστημάτων πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών να δίνουν περισσότερα στοιχεία και εκθέσεις. Το θέμα εδώ, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι στη μεν Ευρωπαϊκή Ένωση οι τράπεζες οι οποίες είναι εγκατεστημένες, είναι δηλαδή θυγατρικές μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν τη δυνατότητα της ενιαίας άδειας. Όταν όμως μία τράπεζα τρίτης χώρας θέλει να εγκατασταθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν δεν εγκατασταθεί ως θυγατρική, αλλά εγκατασταθεί ως υποκατάστημα, τότε δεν υπάρχει ενιαίο καθεστώς, αλλά το κάθε κράτος - μέλος μπορεί να αποδεχθεί ή όχι την εγκατάσταση. Δηλαδή, η Ελλάδα μπορεί να αποδεχτεί μια εγκατάσταση, ενώ η Ιταλία να αρνηθεί. Εκεί, όμως, που θα υπάρξει εγκατάσταση υπάρχει υποχρέωση αυτό το υποκατάστημα να υποβληθεί σε μια σειρά προϋποθέσεων και υποβάλλεται σε μια σειρά διαδικασιών διαφάνειας, η οποία προστατεύει το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Αναφέρθηκε, επίσης, προηγουμένως ότι υπάρχουν ρυθμίσεις που αφορούν την πολιτική αποδοχών, ρυθμίσεις που αφορούν την εισαγωγή δυνατοτήτων επιβολής νέων κεφαλαιακών απαιτήσεων, καθώς και ρυθμίσεις που αφορούν κεφαλαιακά αποθέματα ασφάλειας. Επισημάνθηκε από προηγούμενους ομιλητές  ότι υπάρχει όντως ο διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Τράπεζας της Ελλάδος και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Είναι αναγκαία αυτή η διευκρίνιση.

Περνάω στη δεύτερη οδηγία, που αφορά την ανάκαμψη και εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και εδώ θα ήθελα να πω το βασικό στοιχείο. Με τις διατάξεις που εισάγουμε, ενισχύεται ακόμα περισσότερο η ανάγκη των τραπεζών να ενισχύσουν τα κεφάλαιά τους σε περίπτωση, ω, μη γένοιτο, που υπάρξει κρίση ή ανάγκη απορρόφησης ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης, ώστε να μην υπάρξει λόγος  προσφυγής σε κεφάλαια του Δημοσίου. Με άλλα λόγια, είναι και αυτό μία ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση, η οποία αφορά το λεγόμενο κεφαλαιακό «μαξιλάρι», το οποίο πρέπει να χτίσουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες μέσα στα επόμενα χρόνια.

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω τώρα μερικές παρατηρήσεις πάνω στις ερωτήσεις που έκαναν ήδη οι διάφοροι εκπρόσωποι των κομμάτων, κυρίως της Αντιπολίτευσης. Μας είπε η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν φροντίζουμε αρκετά το θέμα της ρευστότητας μέσω των τραπεζών. Θα ήθελα απλώς να σημειώσω κάτι που έχει τονιστεί προηγουμένως εδώ και από τον Υπουργό, τον κύριο Σταϊκούρα, και από εμένα, και από άλλα μέλη της Κυβέρνησης, ότι το θέμα της ρευστότητας το οποίο πρέπει να πηγαίνει στην πραγματική οικονομία, δηλαδή στα νοικοκυριά και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, είναι κορυφαίας σημασίας για την Κυβέρνηση. Για αυτό έχουν δοθεί ήδη τεράστιοι πόροι μέσω του ΤΕΠΙΧ ΙΙ και του Ταμείου Εγγυοδοσίας. Έχουν εκταμιευθεί δάνεια ύψους 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε περίπου 32.000 επιχειρήσεις. Έχουν υλοποιηθεί στους πρώτους 6 κύκλους της Επιστρεπτέας Προκαταβολής και έχουν διοχετευθεί 7,3 δισεκατομμύρια ευρώ στην πραγματική οικονομία.

Έχουμε καταθέσει στοιχεία και είναι διαθέσιμα, που αποδεικνύουν ότι στο διάστημα Ιανουαρίου - Νοεμβρίου 2020 δόθηκαν αναστολές σε περίπου 400.000 επιχειρήσεις και ιδιώτες, συνολικού ύψους 30 δισεκατομμυρίων ευρώ. Θα αναφέρω και το τελευταίο κύριε Πρόεδρε, ότι με ρυθμίσεις και αναστολές το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει διευκολύνει δανειολήπτες με ποσά που ανέρχονται γύρω στα 45 δισεκατομμύρια ευρώ. Όπως αντιλαμβάνεστε, η ρευστότητα αυτή θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο από το Ταμείο Ανάκαμψης, όπου έρχονται και από εκεί σημαντικά κονδύλια.

Η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε, επίσης, στο ξέπλυμα χρήματος. Θα ήθελα να πω εδώ ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει δραστικά μέτρα, και όπως ξέρετε εδώ ψηφίστηκε ο  νόμος που φέραμε για το ξέπλυμα χρήματος,  που ενισχύει ακόμα περισσότερο και θωρακίζει το σύστημα, ώστε να μη συμβαίνουν σχετικά φαινόμενα. Συμφωνούμε και δεχόμαστε την πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ να γίνει συζήτηση για το μέλλον των τραπεζών, η οποία όμως να είναι ουσιαστική συζήτηση. Όλα όσα κάνουμε αφορούν τω όντι το μέλλον, και είμαστε διατεθειμένοι ανά πάσα στιγμή να συζητήσουμε και αυτό πάνω σε συγκεκριμένη ατζέντα.

Ο κ. Κεγκέρογλου  είπε ότι μάλλον καθυστερήσαμε να φέρουμε το νομοσχέδιο και αναρωτήθηκε μήπως σκεφτόμαστε άλλες διαδικασίες. Νομίζω ότι αυτό προσιδιάζει σε συνωμοτική κατάσταση, αλλά αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι αυτή η αλήθεια, αλλά λόγω των δυσκολιών των τεχνικών καθυστερήσαμε λίγες εβδομάδες.

Όσο αφορά όλη την άλλη θεωρία, η οποία αναπτύχθηκε γύρω από το θέμα της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς, κύριοι βουλευτές, είχαμε την ευκαιρία εδώ σε διάρκεια πολλών ωρών να εξαντλήσουμε πάρα πολλές από τις πλευρές αυτού του θέματος, παρουσία μάλιστα και όλων των εκπροσώπων τραπεζών, εργαζομένων κ.λπ.. Νομίζω ότι το συμπέρασμα είναι σαφές και ότι μέσα σε ένα κράτος δικαίου, όπως είναι η Ελλάδα, υπάρχουν διακριτοί θεσμικοί ρόλοι του κράτους-Κυβέρνησης, του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, των Τραπεζών. Βάσει αυτών των κανόνων αυτή τη στιγμή εξελίσσονται όλες οι διαδικασίες.

Επίσης, έχετε υπόψη σας ότι λειτουργούμε μέσα στα πλαίσια του ευρωπαϊκού δικαίου και των ευρωπαϊκών αρχών, όπως είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Είναι σαφές ότι τηρούνται όλες οι διαδικασίες και τα πάντα συντελούνται  με την αναγκαία διαφάνεια.

Θα ήθελα να πω ότι και ο εκπρόσωπος του Κ.Κ.Ε. είπε ότι είναι αλήθεια ότι αυτό που κάνουμε είναι ότι παίρνουμε αναξιοποίητα κεφάλαια και τα αξιοποιούμε και αυτή είναι όλη η έννοια της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης και της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Κεφαλαιαγορών. Προσπαθούμε ώστε να υπάρξουν μηχανισμοί, οι οποίοι θα δώσουν τη δυνατότητα να μετακυλισθούν σε παραγωγικές επενδύσεις όλες εκείνες οι πλεονάζουσες, οι λιμνάζουσες,  εάν θέλετε,  αποταμιεύσεις, οι οποίες υπάρχουν ειδικά στα κράτη του Βορρά. Η όλη έννοια της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης είναι ότι στο βαθμό που θα έχει ολοκληρωθεί θα έχουμε τη δυνατότητα μιας ασφάλειας, μιας σιγουριάς οπουδήποτε και αν βρίσκεται εγκατεστημένη κάθε τράπεζα, και από την άλλη μεριά ότι θα υπάρχει δυνατότητα φθηνής ανταγωνιστικής χρηματοδότησης για τον πολίτη σε οποιοδήποτε κράτος - μέλος και αν βρίσκεται. Άρα όλα αυτά γίνονται και μόνο για τον Ευρωπαίο και τον Έλληνα πολίτη. Είναι πολύ σοβαρή η υπόθεση της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης για να την αφήσουμε μόνον στους τραπεζίτες. Είναι υπόθεση του Ευρωπαίου πολίτη και δεν είναι απλώς κάτι τεχνικό.

Εμείς αυτό που κάνουμε είναι να θωρακίσουμε θεσμούς,  να δίνουμε τις δυνατότητες στις τράπεζες και στην οικονομία να μπορέσουν να αναπτυχθούν, να προχωρήσουν και να εμπεδώσουν τα αναπτυξιακά τους προγράμματα.

 Ο κ. Βιλιάρδος μίλησε και πάλι για συνοπτικές διαδικασίες που έχουμε εδώ. Δεν είναι αλήθεια. Όπως ξέρετε υπήρξε και διαβούλευση, θα υπάρξει και σήμερα συζήτηση, θα υπάρξει και συζήτηση κατ’  άρθρο  στη Βουλή.

Αναφερθήκατε και πάλι στο ότι ενδεχομένως θα υπάρξουν νέα κόκκινα δάνεια της τάξης των 8 με 10 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η αλήθεια είναι, κ. Βιλιάρδο, ότι με  βάση όλα τα στοιχεία τα οποία έχουμε μέχρι σήμερα από τις ίδιες τις ενδιαφερόμενες, τις τράπεζες, η ενδεχόμενη παρουσία νέων κόκκινων δανείων δεν θα ξεπερνάει, κατ΄ αυτές, τα 4,  5 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία πλήρως διαχειρίσιμη κατάσταση. Γιατί; Διότι με τον Ηρακλή έχουμε ήδη μειώσει στην πρώτη φάση 18 μηνών τα κόκκινα δάνεια κατά 32 δισεκατομμύρια ευρώ. Με την παράταση, η οποία εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή λίγες μέρες πριν, στους επόμενους 18 μήνες και ήδη από αυτή τη χρονιά ορισμένες από τις ελληνικές συστημικές τράπεζες θα έχουν φτάσει σε μονοψήφιο ποσοστό  τα κόκκινα δάνεια τους.

Αντιλαμβάνεστε, ότι αυτό είναι μια πολύ σημαντική επιτυχία της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία ανοίγει στις τράπεζες το δρόμο, για να χρηματοδοτήσουν ακόμα περισσότερο την πραγματική οικονομία,  δηλαδή, τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες το έχουν ανάγκη.

Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω, ότι αν κάνει η Κυβέρνηση, με τέτοια ταχύτητα, για την οποία κατηγορείται, αυτές τις μεταρρυθμίσεις, τις κάνει για ένα βασικό λόγο. Γιατί χρειαζόμαστε, επειγόντως, ένα τραπεζικό σύστημα, ικανό σε αυτή την συγκυρία, να μπορέσει να μεταφέρει έγκαιρα και αποτελεσματικά, τους τεράστιους πόρους που θα έρθουν από το Ταμείο Ανάκαμψης, στην ελληνική οικονομία.

Αυτή είναι μία δουλειά, που κατά κύριο λόγο, πρέπει να κάνουν οι τράπεζες. Είναι οι μόνες αυτή τη στιγμή, που έχουν την τεχνογνωσία και είναι οι μόνες αυτή τη στιγμή, οι οποίες θα πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να χρηματοδοτηθούν, όχι μόνο οι καλοί, οι εμφανώς βιώσιμοι, θα έλεγα, πελάτες, αλλά να μπορέσουν να χρηματοδοτηθούν και πολλές περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν ανάγκη.

Μόνο μέσω αυτής της μεθόδου, την οποία ακολουθεί και η Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία έχει υποβάλει ένα από τα καλύτερα σχέδια, αυτή τη στιγμή, για την απόκτηση πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να επιτευχθεί και το μεγάλο ζητούμενο. Δηλαδή, ο ουσιαστικός μετασχηματισμός της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας. Τεράστια προϋπόθεση, για να μπορέσουμε, όχι μόνο να πετύχουμε σε αυτή τη μεταβατική περίοδο την ανάκαμψη, αλλά για  να πετύχουμε μια πραγματική και διαρκή ανάπτυξη, την οποία χρειάζεται η χώρα.

Κύριε Πρόεδρε, σταματώ εδώ και νομίζω ότι θα έχουμε την ευκαιρία και στην κατ’ άρθρον συζήτηση, να μπούμε και σε περισσότερες λεπτομέρειες.

Σας ευχαριστώ.